|
|
|
| |
 |
Geloof en humor: een onmogelijke combinatie? |
Hallo - mijn naam is Paul. Onlangs belandde ik al rondsurfend op deze site. Ik vind het leuk dat er zoveel verschillende onderwerpen door Supergans aan de orde worden gesteld en dat er door zoveel mensen op deze onderwerpen gereageerd wordt. Nog leuker vind ik het dat Supergans mij gevraagd heeft om hier ook af en toe iets te posten! Dit is mijn eerste bijdrage – hopelijk volgen er meer…
Wil je meer over mij weten? Kijk even op mijn weblog: www.paulabspoel.blogspot.com
Geloof en humor is het onderwerp dat ik als eerste aan de orde wil stellen. Laatst vroeg iemand mij: ‘Ken jij één bijbeltekst waaruit blijkt dat Jezus ooit gelachen heeft?’ Ik moest toegeven dat ik wel gehoord had over de kortste bijbeltekst waarin staat dat Jezus moest huilen (‘Jezus weende’, Johannes 11:35 NBG ’51), maar dat er bij mijn weten nergens staat dat Jezus moest lachen. Als er in de bijbel al over lachen gesproken wordt, dan is dat meestal in een negatieve context. Denk aan deze tekst: ‘Van het lachen moest ik zeggen: Het is dwaas; en van de vreugde: Wat werkt zij uit?’ (Prediker 2:2)
Als je de woorden van Jezus leest, dan zie je dat Hij origineel, scherp en gevat was. Hij was een goede spreker en de mensen kwamen graag naar hem luisteren. Maar Hij kwam natuurlijk met een zeer serieuze opdracht naar de aarde. Veel redenen om te lachen had Hij niet, maar ik geloof persoonlijk niet dat Hij altijd ernstig was. Hij ging bij mensen op visite, bezocht een bruiloft en veranderde daar het water in wijn. Dat lijkt me toch een gezellige gast, of niet dan?
De joden staan bekend om hun gevoel voor humor. Veel van hun ‘grappen’ zijn voortgekomen uit pijn en staan bol van de zelfspot. In ons calvinistische landje zijn gelovigen vaak zwaar op de hand. Ik heb het gevoel dat veel christenen krampachtig vroom doen. Als je iets grappigs zegt over het geloof, dan moet je oppassen dat men dit niet direct als ‘spottend’ ervaart. Het valt me op dat christenen in Engeland hier bijvoorbeeld veel losser mee omgaan. Herman Boon doet in ons landje zijn best als evangelische grappenmaker, maar hij bereikt - meen ik - vooral kinderen. Een scherp satirisch programma hoef je niet te verwachten bij een christelijke omroep. Herman Finkers is als gelovige rooms-katholiek een uitzondering tussen afvallige domineeszonen als Seth Gaaikema en Freek de Jonge. (O nee, Gaaikema heeft onlangs in mijn woonplaats op de kansel gestaan om te melden dat hij soms toch wel gelovig was – maar daar kon ook niemand om lachen).
Zelf werk ik bij een vrolijk-orthodoxe christelijke uitgeverij www.arkboeken.nl. De afgelopen jaren hebben wij een paar boeken uitgegeven met (min of meer) grappige uitspraken, anekdotes en one-liners. Misschien ken je ze, het gaat om boeken van het Britse schrijversduo John en Stibbe met titels als: ‘Peper & Zout’, ‘Zeep & Soda’ en ‘Weer & Wind’. Deze boeken stuitten eerst op wat verzet van enkele christelijke boekhandelaren die deze uitgaven niet wilden verkopen, maar inmiddels is elk boek uit deze serie herdrukt en de boze brieven blijven gelukkig achterwege. Wel zorgen we er zelf voor dat sommige grappen uit de oorspronkelijke Engelse editie niet in de Nederlandse uitgave opgenomen worden, omdat we vrezen dat het gevoel voor humor van Nederlandse christenen niet overeenkomt met dat van hun Angelsaksische geestverwanten. Een vorm van zelfcensuur – ik geef het toe! Gezien het succes van deze boeken, blijkt er wel behoefte te zijn aan ‘verantwoorde humor’ voor christenen. Eerlijk gezegd is het niveau van de grappen in deze boeken vergelijkbaar met ‘lachen is gezond’ uit ‘Het Beste’ van Reader’s Digest. Zelf vind ik alleen de boeken van de christelijke auteur Adrian Plass echt grappig, verder zou ik niet weten welke christelijke boeken ik kan aanbevelen voor zoekers naar de bijzondere combinatie geloof & humor.
Wat het Internet betreft: ik ken twee Engelstalige satirische sites die door christenen worden volgeschreven: www.shipoffools.com en www.wittenburgdoor.com. De grappen op deze sites zullen misschien niet door iedere serieuze gelovige gewaardeerd worden – maar persoonlijk kan ik er meestel wel de humor van inzien.
Laatst stuitte ik ook op een satirische (niet-christelijke) site www.theonion.com waar een bericht werd doorgegeven dat afkomstig zou zijn van de onlangs overleden Paus Johannes Paulus II. Volgens dit bericht is de paus erg teleurgesteld over de ontvangst in het hiernamaals: "Hier is iedereen gelijk," aldus Johannes Paulus II. "Niemand hoeft uitvoerig te buigen wanneer ze mij begroeten. En weet je hoe vaak mijn ring gekust is sinds ik hier gearriveerd ben? Niet één keer! Ik meng me onder belastinginners, vissers en hoeren. Ik heb gewoon wat meer tijd nodig om er aan te wennen – dat is alles.” Zie voor dit bericht: www.theonion.com
Nu wat serieuze vragen waar ik graag jullie reacties op ontvang:
Hebben humor en geloof (n)iets met elkaar te maken?
Kom je in de bijbel humor tegen en denk je dat Jezus (veel) gevoel voor humor had / heeft?
Waarom zijn er zo weinig christenen in ons taalgebied actief met cabaret, satire, humor? En als ze wel actief zijn – kunnen ze zich dan meten met hun ongelovige collega’s?
Vind je bovenstaand satirisch bericht over de Paus die vanuit de hemel laat weten dat het hem daar vergeleken met het Vaticaan wat tegenvalt, grappig? Of vind je het juist aanstootgevend / kwetsend voor gelovigen? (In het bijzonder voor rooms-katholieken).
|
|